วิหาร

ก่อด้วยอิฐถือปูน เป็นรูปทรงแบบเดียวกันกับโบสถ์ ซึ่งมีลักษณะโดยรวมคือ หลังคาลดสองชั้นมีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผาธรรมดา หน้าบันเป็นลายไม้และสลัก มีบัว หน้ากระดาน มีกระจังตั้ง กระจังรวน มีรวงผึ้ง เสารับมุข ที่หัวเสาด้านหน้า และด้านหลัง เป็นลายปูนปั้นกลีบบัว เสาทุกต้นมีม่านไข ประตู้เข้าวิหารมีเฉพาะด้านหน้าทางเดียว ด้านหลังเป็นผนังทึบ หน้าต่างมีข้างละ ๒ ช่อง ซุ้มประตูและหน้าต่างเป็นลายปูนปั้นดอกไม้และใบไม้ ซุ้มหน้าต่างทุกช่องมีสัญลักษณ์รูปชฎาละครปั่นด้วยปูน ซึ่งใน ๒ ช่อง แรก ปั่นเป็นแบบกระบังหน้า ส่วน ๒ ช่องหลังปั่นเป็นแบบปันจุเหร็จ ผนังข้างหลังด้านนอกเจาะเป็นคูหาเข้าไปแล้วประดิษฐานพระพุทธ รูปปูนปั้นปางป่าเลไลยก์สร้างด้วยไม้ ยึดด้วยสลัก เป็นแบบย่อมุมไม้สิบสองลงรักปิดทอง ประดับกระจกลวดลายงดงามมาก เป็นฝีมือช่างแต่โบราณบุษบก นี้ตั้งอยู่บนศาลาการเปรียญใช้เป็นธรรมาสน์สําหรับพระเทศนาเนื่องในงานต่าง ๆ เช่น เทศน์มหาชาติ และเทศน์ประจำวันพระในเทศกาลเข้าพรรษา เป็นต้น